Rehabilitacja przez pracę

O sposobach wspierania wejścia uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej na rynek pracy rozmawiali uczestnicy konferencji, zorganizowanej 10 maja br. w Chorzowie.

Konferencja przygotowana została przez Śląski Oddział Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przy współpracy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a prezentowane zagadnienia dotyczyły diagnozy sytuacji w województwie śląskim, a także stosowanych w pracy PFRON form aktywizacji i rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Omówione zostały także aspekty świadczeń ZUS, zwłaszcza renty z tytułu niezdolności do pracy, w kontekście aktywizacji zawodowej. W gronie uczestników konferencji byli przedstawiciele placówek WTZ, a także samorządowcy.

– Głównym zadaniem PFRON jest aktywizacja zawodowa. Staramy się ją realizować poprzez różnorodne formy: warsztaty terapii zajęciowej, zakłady aktywizacji zawodowej, spółdzielnie socjalne, zakłady pracy chronionej, a szczególnie poprzez otwarty rynek pracy. WTZ obecnie funkcjonują w 54 miejscowościach województwa śląskiego. Obecnie w WTZ mamy ponad 2800 uczestników. Kolejną taką placówkę tworzymy z naszych środków na terenie Podbeskidzia: w Czechowicach-Dziedzicach. Rozpocznie ona działalność już w tym roku i obejmie rehabilitacją społeczną i zawodową 30 osób z terenu powiatu bielskiego – mówi Jan Wroński, dyrektor Śląskiego Oddziału PFRON.

Szczególnie ważna dla skuteczności działań WTZ jest ocena przebiegu rehabilitacji zawodowej i w tym celu przeprowadzona została ankieta, na podstawie której powstała diagnoza sytuacji. – WTZ zapewnia dowóz, rehabilitację, rozwój manualny, kulturalny, sportowy, oferuje szeroką gamę form uczestnictwa w wydarzeniach społecznych. To ma ogromne znaczenie dla podopiecznych. Ankieta pokazała, co już udało się zrobić, a co jeszcze przed nami. Dzisiejsza konferencja i dyskusja wskazują, że wiele udaje się zrobić w obszarach rehabilitacji społecznej, w zakresie pokonywania różnorodnych barier. Różnorodność schorzeń i potencjału uczestników WTZ uniemożliwia jednak prowadzenie czynnej sprofilowanej rehabilitacji zawodowej, dlatego częstym problemem jest długi okres pobytu w WTZ i niski odsetek przejścia do kolejnych placówek czy podjęcia pracy. Tu potrzebna jest ściślejsza współpraca z jednostkami administracji i samorządem – zauważa dyr. Jan Wroński.

Patrycja Rojek, szefowa WTZ stowarzyszenia Unikat w Katowicach, omówiła perspektywy samodzielnego życia osób z niepełnosprawnością w trakcie wejścia na rynek pracy. Jak wskazywała, jedną z poważnych przeszkód na drodze zdobycia pracy przez osobę niepełnosprawną jest mała liczba miejsc w zakładach aktywizacji zawodowej czy zakładach pracy chronionej. – Do braku ofert pracy często dochodzi także brak wsparcia ze strony najbliższego otoczenia, rodziców, którzy nie dostrzegają możliwości, jakie ma ich dorosłe dziecko. Tymczasem trzeba widzieć, jak wiele zmienia w życiu osoby z niepełnosprawnością perspektywa podjęcia pracy – podkreślała Patrycja Rojek.

WTZ Unikat podejmuje różne formy wsparcia uczestników swoich zajęć. Jedną z nich stały się projekty „Kierunek: praca” czy „Idziemy do pracy”, w ramach których pozyskuje się fundusze unijne na szereg działań przygotowujących: kursy, płatne staże. – W ramach takiego projektu tworzymy indywidualne plany działania, prowadzimy szkolenia z udziałem psychologa, doradcy zawodowego, organizujemy staże, zapewniamy cały czas opiekę kołcza i pakiet pracownika – wyjaśniała Rojek.

Pakiet pracownika to specjalny fundusz na zakup stroju, który jest potrzebny, żeby móc wyjść do nowej pracy. Na co dzień w WTZ przeciętny ubiór to dres. – Samodzielny zakup wyjściowego stroju: garnituru, butów, kurtki, był również elementem motywującym do pracy. Wraz z pracą pojawia się samodzielne gospodarowanie pieniędzmi, ale najważniejsze i nie do przecenienia jest poczucie własnej wartości, które motywuje do dalszej aktywności – zaznaczała Patrycja Rojek.

Z kolei Helena Budzanowska, pełnomocnik prezydenta Zabrza do spraw osób niepełnosprawnych przybliżyła zorganizowany przez władzę samorządową tego miasta Zabrzański Kompleksowy System Usług Społecznych. – Jest on oparty na ścisłym współdziałaniu stowarzyszeń, samorządu i PFRON. Ta współpraca jest niezbędna, bo prowadzi do łatwiejszej wymiany wiedzy i doświadczeń na temat przystępowania do projektów, ich realizacji czy rozliczania, a także określania potrzeb środowiska. Wypracowaliśmy pewną ścieżkę porozumienia, a Forum Razem, działające na rzecz osób niepełnosprawnych, jest liderem tego projektu. Jednym z kierunków działania jest rozwój Centrum Asystentury. Zauważyliśmy, że wsparcie osobistego asystenta znacznie podnosi poziom aktywności i zaradności osób z niepełnosprawnością. Zapewniając wsparcie takiego asystenta osobom z umiarkowanym i znaczny stopniem niepełnoprawności pomagamy im w nabyciu najważniejszych umiejętności samoobsługowych. Asystent nie wyręcza, ale towarzysząc jej pomaga, na przykład w przemieszczeniu się do lekarza czy punktów usługowych. Dzięki temu sama niepełnosprawna jest coraz aktywniejsza w środowisku – tłumaczyła pełnomocnik Budzanowska.

Jak dowiodła żywa dyskusja uczestników konferencji, wymiana doświadczeń wskazała na szereg możliwości do wykorzystania, a sukces uczestnika WTZ, który w końcu jednak podejmuje pracę, daje ogromną satysfakcję.

Śledź nasze social media:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *