Boccia, gra przypominająca bule, to obecnie jedna z najbardziej rozwijających się dyscyplin sportowych wśród niepełnosprawnych. Początki bocci sięgają czasów Cesarstwa Rzymskiego, kiedy to żołnierze legionów wolny czas spędzali na grze w bile o podobnych zasadach. Tradycja przetrwała dwa tysiące lat i dziś boccia jest dyscypliną o rekreacyjnym charakterze powszechnie uprawianą we Włoszech czy Francji. Ponad 30 lat temu zaczęto ją adaptować na potrzeby osób niepełnosprawnych.
Ruch paraolimpijski długo szukał propozycji dyscypliny sportowej, którą mogłyby uprawiać osoby najciężej poszkodowane ruchowo – z dziecięcym porażeniem mózgowym. Dopiero na początku lat 80. Duńczycy wpadli na pomysł, by wykorzystać do tego boccię. Ta gra powoli ewoluowała, były prezentacje bocci na różnych festynach. W 1992 roku na igrzyskach paraolimpijskich w Barcelonie pojawiła się już jako pełnoprawna dyscyplina.
Celem gry jest wrzucenie na boisko białej bili, zwanej jackiem, a w dalszej kolejności umieszczenie w jej bezpośrednim sąsiedztwie jak największej liczby bil tego samego koloru (czerwonych lub niebieskich). Zawodnicy dążąc do celu, starają się jednocześnie rozbić kule przeciwnika, ale także odpowiednio „nakierować” własne. Wygrywa osoba, która umieści jak najwięcej swoich bil jak najbliżej jacka. O zwycięstwie często decydują milimetry.
Boccia rozgrywana jest w trzech konkurencjach – indywidualnie, w parach i drużynowo (trzy osoby) w czterech klasach niepełnosprawności. Najbardziej niepełnosprawne osoby mają do dyspozycji rampę, zwaną również rynną, oraz asystenta. Przez cały mecz asystent jest odwrócony tyłem do boiska i nie ma wpływu na to, co się na im dzieje. On tylko komunikuje się z zawodnikiem i przestawia tę rynnę według jego wskazówek. Zawodnicy często nie mówią, więc swoje polecenia przekazują różnymi sposobami.
Uprawianie tej dyscypliny daje wiele korzyści. Boccia – to dyscyplina sportowa posiadająca wybitne walory rehabilitacyjne i integracyjne. Jest dyscypliną uniwersalną. Może ją uprawiać każdy, bez względu na rodzaj i stopień dysfunkcji. Niebagatelne są korzyści w sferze psychicznej, takie jak wyzwalanie pozytywnych emocji , nabycie umiejętności radzenia sobie ze stresem oraz z porażką czy zwiększanie koncentracji na wykonywanym zadaniu.
PAP
