Deprecated: Funkcja WP_Dependencies->add_data() została wywołana z argumentem, którego użycie jest przestarzałe od wersji 6.9.0! Komentarze warunkowe IE są ignorowane przez wszystkie obsługiwane przeglądarki. in /home/vh15485/aktywnirazem.eurobeskidy.org.pl/wp-includes/functions.php on line 6170

Szermierka na wózkach – ekscytujący i dynamiczny sport

W Polsce szermierka na wózkach zyskuje coraz większą popularność, a to za sprawą licznych sukcesów w tej dyscyplinie naszych zawodników. Jak wyglądają zasady szermierki na wózkach?

Przepisy są oparte na przepisach Międzynarodowej Federacji Szermierczej (FIE) z poprawkami dostosowanymi do potrzeb szermierzy na wózkach. Na przykład, wózki inwalidzkie są zamocowane w ramie na stoku, a szermierze muszą pozostawać na siedzeniu przez cały czas przynajmniej połową swojej pupy.

Aby zapewnić, że dwaj szermierze mogą się do siebie zbliżyć, należy zmierzyć odległość między nimi i odpowiednio wyregulować ramę. Po zamocowaniu wózka w ramie, odległość mierzy się, wyciągając ramię szermierza z zamocowaną bronią, a drugi szermierz zgina ramię. W przypadku szpady odległość jest taka, aby broń dotykała końca łokcia przeciwnika. W przypadku floretu i szabli odległość mierzy się po wewnętrznej stronie zgięcia łokcia.

Mężczyźni i kobiety rywalizują w jednej z trzech broni sportowych: florecie, szpadzie i szabli. W początkowych rundach (Poules) szermierze walczą do pięciu punktów. W następnej fazie pucharowej (eliminacje bezpośrednie) walczą do piętnastu punktów.

„En gard, prêt, allez!” czyli „Gotowi, naprzód!” – ta komenda pada przed każdą walką, przed każdym natarciem w rywalizacji szermierzy pełnosprawnych i niepełnosprawnych. Szermierka  jest jedną z pierwszych dyscyplin rozgrywanych w formule integracyjnej, gdzie w tym samym miejscu i czasie organizowano zawody dla sprawnych i osób z dysfunkcjami. Tak było na mistrzostwach świata w Turynie w 2006 roku.

Kategorie niepełnosprawności w szermierce na wózkach:

kat. A – osoby po amputacjach kończyn dolnych lub z ich częściowym niedowładem, posiadają swobodę ruchów tułowia i rąk;
kat. B – osoby po urazie rdzenia kręgowego, z porażonymi kończynami dolnymi lub z minimalnym niedowładem rąk; paraplegia.
kat. C – osoby z całkowitym porażeniem kończyn dolnych i niedowładem kończyn górnych, tetraplegia.

wheelchairfencing.iwasf.com/pzsnstart.eu

fot. IPC

Zobacz również

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Dostępność cyfrowa

Dostosuj preferencje użytkowania:

Wesprzyj nas

Jakiś tekst wsparcie....